Podejrzewam, że nie ma wśród nas osoby, która by nie doświadczyła tego bliżej nieokreślonego zmęczenia, który trwał przez co najmniej kilka dni. U jednych mija dość szybko i wszystko wraca do równowagi, u innych natomiast stan ten nie ustępuje - zamykając nas w pułapce przewlekłego zmęczenia.

Zaczynamy doświadczać: braku motywacji i energii, stanów depresyjnych, a także ogólnej niechęci do podejmowania większych czynności. Człowiek dla innych zdaje się być leniwy, choć w rzeczywistości jego ciało jest skrajne przemęczone. Co gorsza, właściciel najczęściej nie wie jak temu ciału pomóc.

przepracowany pracownik

Chroniczne zmęczenie, które najczęściej występuje w parze ze stanami depresyjnymi, można spróbować rozpoznać po towarzyszących nam emocjach. Jeśli smutek, przygnębienie, poczucie niespełnienia, zamartwianie się dotrzymuje nam kroku dłużej niż tydzień - możemy stwierdzić, że właśnie zachodzi w nas wiele reakcji, które świadczą o zaburzeniu równowagi organizmu.

„Dlaczego mnie to spotkało?”

Czynników, które w sposób pośredni lub bezpośredni przyczyniają się do syndromu przewlekłego zmęczenia jest naprawdę wiele. 
Postanowiłem przeanalizować tę sprawę i zebrać wszystkie istotne informacje w jedną, spójną całość

58950126 663779754074384 3297960869538824192 n

Okazuje się, że przyczyn jest całe mnóstwo. Wszystkie wspólnie zaburzają równowagę organizmu.

  • Insulinooporność, czego następstem jest cukrzyca - nadmiar słodyczy, zbyt mało błonnika, łączenie cukrów prostych (np. oczyszczony cukier, makarony, białe pieczywo) z dużą ilością tłuszczu (olej, masło, inny tłuszcz) zaburza proces „karmienia Twoich komórek”. Insulina nie jest w stanie dostarczyć energii do „otłuszczonych” komórek.
  • Nadmierny stres - będzie nas wprowadzać w stan walki lub ucieczki, choćby za sprawą wydzielanych w takich sytuacjach hormonów. Stan ten może mieć też swoje źródło w psychice (ucieczka przed odpowiedzialnością, strach przed ciężką rozmową).
  • Przemęczenie układu autonomicznego - występuje na skutek długotrwałego stresu, z którym w pełni się nie uporaliśmy. Obciążają go także narkotyki, używki, czy niezdrowa żywność.
    Zaburzenie pracy układu autonomicznego może prowadzić do zaburzeń w oddychaniu, trawieniu, pracy gruczołów i narządów, wydzielaniu ciepła.
    np. Kiedy mamy zbyt wiele stresujących spraw na głowie, wpadamy w wir myślenia - dochodzi do przeciążenia układu autonomicznego i zwężenia żył peryferyjnych w kończynach - stąd doświadczamy zimnych dłoni i stóp.
  • Stany zapalny organizmu - przyczynia się do tego żywność prozapalna, czyli przetworzony cukier, konserwanty, utlenione tłuszcze, tłuszcze trans 
  • Zanieczyszczona wątroba - nieoczyszczona wątroba zwalnia swoje tempo, a razem z nią niemalże 500 procesów, za które odpowiada. np. trawienie, oczyszczanie krwi z toksyn.
  • Stres - wywołując w nas reakcję walki lub ucieczki, przełącza nas na płytsze, ale szybsze oddychanie. Często występujący stres „przełącza” nas na ten tryb oddychania. Na dłuższą metę jest on mało wydajny, organizm jest niedotleniony, nie może się „dożywić”, ani też sprawnie oczyszczać.
  • Niewłaściwa dieta - obfitująca w żywność przetworzoną, wygodną, sprzyja zaleganiu niestrawionych resztek pokarmowych w jelitach. Dochodzi wówczas do procesów gnilnych, fermentacji, stanów zapalnych i powolnego przenikania całej tej nadtrawionej treści do krwi - co osłabia nas w sposób zauważalny.
  • Źle przeprowadzona głodówka głodzi - Organizm nie przełącza się wówczas na „tryb oczyszczania”, czyli odżywiania wewnętrznego (autofagia), za pomocą którego dochodzi do wzmożonej przebudowy organizmu. Zamiast tego zaczyna się głodzić i powoli wyniszczać.
  • Niedoczynność tarczycy - obniża wydzielanie niesłychanie ważnych hormonów - T4 i T3. Stan ten może być wywołany niedoborem jodu, selenu, witamin i minerałów, wbudowaniem halogenów (fluorki, chlorki, bromki) w komórki tarczycy, a także traumatycznym przeżyciem (psychicznym, emocjonalnym).
  • Niski poziom witaminy D - jest silnie powiązany z osłabieniem organizmu na wielu płaszczyznach. Poziom witaminy D możemy sprawdzić za pomocą badania 25(OH)D.
  • Negatywne myśli - przykre przeżycia czy wspomnienia nieustannie powtarzane w głowie (bez podjęcia prób ich rozwiązania) przywołują wiele nieprzyjemnych emocji: przygnębienie, smutek, niepokój, strach, lęk, które w nadmiarze osłabiają „energię życiową”.
  • Niewystarczająca ilość snu - funduje nam kiepską regeneracje organizmu i dodatkowy stres.
  • Odwodnienie - Przewlekłe zmęczenie w dużej mierze spowodowane jest postępującym odwodnieniem mózgu. Niewystarczająca ilość wody w organizmie uniemożliwia usuwanie wszystkich odpadów przemiany materii, komórek z mózgu, oraz innych ważnych czesci ciała. To, co cierpiący na zespół chronicznego zmęczenia określają jako „przytłumione myślenie” jest faktycznie dokładnym opisem łagodnych zatorów w mózgu.

    Zespół chronicznego zmęczenia nie jest dolegliwością na całe życie... i może zniknąć spontanicznie, kiedy tylko cierpiąca na nie osoba przestaje pobudzać odwodniony mózg kofeiną, tytoniem, lekami, produktami pochodzenia zwierzęcego (ograniczyć) oraz rozpocznie konsekwentny program oczyszczania, nawilżania i odżywiania organizmu.
     

 MOŻE CIĘ ZAINTERESUJE:

Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym ZDROWOPEDIA może działać lepiej. Więcej informacji znajdziesz Tutaj.